ตอนที่ 175 นั่วนั่ว ฉันผิดไปแล้ว

หานจิ้งเสวี่ยไม่ตอบ แต่ปลายนิ้วของเธอหดเกร็งโดยไม่รู้ตัว

เสิ่นอี้หวยเห็นเข้า น้ำเสียงจึงอ่อนลงเล็กน้อย “งั้นก็ไม่ต้องวาด เข้าไปนั่งเล่นสักหน่อยก็ได้นะ”

หานจิ้งเสวี่ยหันไปมองเขาเงียบ ๆ ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าเบา ๆ

เสิ่นอี้หวยจูงเธอเข้าไป

แสงในห้องวาดภาพดีมาก หน้าต่างกระจกเต็มบานหันไปทางทิศใต้ แสงแดดส่องผ่านแก้วเข้ามา ทั้งมิติสว่างโล่ง

หานจิ้งเสวี่ยเดินวนรอบห้องวาดภาพหนึ่งรอบ สายตามองหยุดอยู่ตามมุมต่าง ๆ สุดท้ายไปหยุดที่ขาตั้งภาพเปล่าข้างหน้าต่าง

เธอมองอยู่ครู่หนึ่ง ก็จู่ ๆ ถามขึ้นว่า “ที่นี่เป็นที่ของนาย?”

เสิ่นอี้หวยยืนอยู่ข้างหลังเธอ น้ำเสียงสบาย ๆ “อือ”