กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เจียงอวิ๋นโย่วชะงักไปครู่หนึ่ง ชี้ไปที่ตัวเอง “...หา? ผมเนี่ยนะ”
ฟางอวี่ถงพยักหน้า อธิบายด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ
“ฉันชอบเพลงของครูเจียงมาตลอด ก่อนหน้านี้ก็เคยฟังนายเล่นกีตาร์ในเน็ต ไพเราะมาก ๆ พอดีมีโอกาสนี้เลยอยากขอคำแนะนำเรื่องการสร้างสรรค์ผลงาน”
“อีกอย่างฉันว่าสภาพพร้อมทำงานตามปกติของนักร้องนักแต่งเพลงต้องน่าสนใจมากแน่ ๆ เลยอยากลองสัมผัสดู”
เจียงอวิ๋นโย่วถูกคำพูดชุดนี้ของเธอทำให้เขินขึ้นมาเล็กน้อย เกาหัว
“อ้อ...ก็ได้ งั้นพี่อวี่ถงต้องเตรียมใจไว้นะ ตอนผมเขียนเพลงปกติมันน่าเบื่อมาก เพ่งคอร์ดเดียวนั่งเหม่อได้สองชั่วโมง”