กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูจือถูกคำพูดนี้ของเขาทำให้อึ้งไปชั่วขณะ อ้าปากจะพูด แต่ก็พบว่าไม่รู้ควรตอบอะไร สุดท้ายก็พลิกตัวหันหลังให้เขา ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมครึ่งหนึ่งของใบหน้า
กู้เหยียนหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้แกล้งเธอต่อ
เขาคลายแขนที่โอบเอวเธอออก ลุกขึ้นนั่ง แล้วหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจ:
“ลุกขึ้นเถอะ ลงไปดูสถานการณ์กัน”
ซูจือขานรับ “อือ” แล้วลุกขึ้นตาม จัดผมที่ยุ่งจากการนอนเล็กน้อย จากนั้นก็รีบเผ่นกลับไปห้องนอนใหญ่
พอเธอล้างหน้าแปรงฟันและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกมา กู้เหยียนก็จัดตัวเองเรียบร้อยแล้ว กำลังพิงประตูรอเธออยู่
ทั้งสองคนลงมาชั้นล่างด้วยกัน