กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางอวี่ถงเดินออกมาจากห้องโดยคลุมเสื้อคลุมบาง ๆ ไว้ ผมปล่อยสยาย สีหน้ามีทั้งความงัวเงียและความกังวลของคนที่เพิ่งถูกเสียงปลุกให้ตื่น
อวี๋สือเจ๋อเดินตามหลังเธอมา ผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งลุกจากเตียง
ทั้งสองออกมาพร้อมกัน เมื่อหันมาเห็นซูจือกับกู้เหยียน ต่างฝ่ายต่างก็ชะงักไป
สายตาของฟางอวี่ถงกวาดมองทั้งสองอยู่ชั่วขณะ ก่อนถามเสียงเบา
“พวกคุณก็ได้ยินเหมือนกันเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่รู้เหมือนกัน เพิ่งออกมา”
ซูจือตอบแล้วเดินนำไปทางชั้นล่าง “ลงไปดูกันเถอะ”
ทั้ง 4 คนเดินตามกันลงบันได