ตอนที่ 169 ตกบันได

เสิ่นอี้หวยหัวเราะเบา ๆ แต่ไม่ได้รีบตอบอะไร

เขาดันตัวลุกขึ้น สายตาตกลงบนเส้นผมของเธอ ยื่นมือไปลูบปลายผม แล้วลุกขึ้นเดินไปห้องน้ำ

หานจิ้งเสวี่ยชะงัก “ทำอะไรน่ะ”

“ผมยังไม่แห้งก็จะนอน กลัวพรุ่งนี้เธอจะปวดหัว”

เขาหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่มาผืนหนึ่ง สะบัดให้คลี่ แล้วโบกไปมาหน้าเธอ

หานจิ้งเสวี่ยมองเขาแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร แต่ก็ยังลุกขึ้นนั่ง

เสิ่นอี้หวยปรับท่าตาม คุกเข่านั่งอยู่ข้างหลังเธอ เอาผ้าขนหนูคลุมลงบนศีรษะเธอ

เขาใช้ผ้าขนหนูห่อปลายผมเธออย่างชำนาญ กดเบา ๆ ปลายนิ้วลูบผ่านหนังศีรษะเธอโดยมีผ้าขนหนูกั้นไว้ แรงพอดีกำลังดี