กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เขาเดินไปที่ตู้เย็นเล็ก หยิบน้ำขึ้นมาขวดหนึ่ง บิดฝาออกแล้วดื่มไปสองสามอึก
น้ำเย็นไหลลงตามลำคอ แต่ความสุขที่อัดแน่นอยู่ในใจนั้นกลับกดลงอย่างไรก็ไม่อยู่
สายตาของเขาตกลงบนประตูห้องนอนใหญ่ที่ปิดสนิท ราวกับมองทะลุแผ่นประตูไปเห็นปลาปักเป้าตัวน้อยข้างในที่กำลังโกรธจนแทบระเบิด ยังชูมือกางเล็บคว้าหมอนมาตีแรง ๆ ราวกับหมอนนั่นคือเขา
【ประธานกู้ยิ้มมีความสุขจังเลยนะ~ ยิ้มอะไรอยู่เหรอ แบ่ง ๆ กันหน่อยสิ~】
【จบแล้ว สีหน้าของกู้เหยียนแบบนี้ พอเห็นก็รู้ว่าแผนสำเร็จ จือจืออันตราย!】