กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“หา?”
สมองของซูจือกำลังอยู่ในสภาพพร้อมทำงานค้างสนิท ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย เธอเผลอเงยหน้าขึ้นอย่างไม่รู้ทิศทาง แล้วขานรับอย่างงง ๆ
!!!
ขานรับเสร็จเธอก็เสียใจทันที!
เธอทั้งคนแข็งค้างอยู่กับที่ มองกู้เหยียนอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ในดวงตาเขียนเต็มไปด้วย “นาย...นาย...นาย...นายกล้าเรียกออกมาแบบนี้เลยเหรอ?! ต่อหน้าคนดูทั้งประเทศเลยนะ?!”
กู้เหยียนมองสภาพที่เธอทั้งมึนทั้งงงจนแทบอยากหายตัวไปจากตรงนั้นของเธอ แล้วมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูพอใจ
จากนั้นเขาก็หันกลับไปทางกล้องและผู้กำกับหลิวที่ยิ้มจนหน้าบานเหมือนดอกเบญจมาศอีกครั้ง น้ำเสียงเป็นธรรมชาติ: