ตอนที่ 147 เขาค่อย ๆ สำรวจ รุกล้ำ พัวพัน

แขนของกู้เหยียนค้ำอยู่ข้างใบหูของเธอ ขวางเส้นทางเอาไว้

ไอน้ำเข้าปกคลุมพวกเขาทั้งสองในชั่วพริบตา

“คุณ…” ซูจือเงยหน้าขึ้น พลันสบเข้ากับดวงตาสีดำล้ำลึกของเขา

เขากำลังก้มตามองเธอ เส้นผมยังเปียกชื้น หยดน้ำไหลตามปลายผมลงมา หยดหนึ่งตกลงบนกระดูกไหปลาร้าของเธอพอดี ก่อนจะไหลเข้าไปในคอเสื้อ

แววตาของเขาล้ำลึก ภายในกำลังปั่นป่วนด้วยคลื่นใต้น้ำแบบเดียวกับที่เธอเพิ่งเห็นเมื่อช่วงบ่าย และภายใต้ไอน้ำในยามนี้ มันยิ่งเข้มข้นกว่าเดิม

ขนตาของซูจือสั่นไหวแผ่วเบา

“คุณคิดว่ายังไงล่ะ?”