เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ซูจือตบแก้มตัวเองเบา ๆ รอจนความร้อนบนใบหน้าค่อย ๆ ลดลงบ้างแล้ว ถึงเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างลนลาน
เสื้อผ้าที่เปียกโชกติดแน่นกับตัว ถอดออกยากอยู่ เธอต้องออกแรงอยู่พักหนึ่งกว่าจะเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดและกางขาสั้นตัวสะอาดได้
เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เธอดึงประตูเปิดแล้วเดินออกไป
กู้เหยียนรออยู่ข้างนอกราวกับคาดไว้ ไม่ผิดจากที่คิด เขาพิงอยู่ตรงขอบประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าห้องถัดไปจากเธอ
เขาก็เปลี่ยนเป็นชุดแห้ง ๆ ใหม่อีกชุด ผมยังเปียกอยู่เล็กน้อย
ได้ยินเสียงเปิดประตู เขาหันหน้ามามองเธอ สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าเธอชั่วขณะ แล้วก็ยืดตัวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ “เรียบร้อยแล้วหรือ?”
“อือ”
ซูจือขานรับคำหนึ่ง ไม่มองเขา ก้าวนำออกไปด้านนอก ฝีเท้าเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
กู้เหยียนเดินตามหลังเธอ ไม่รีบไม่ร้อน ท่าทางสบาย ๆ