ตอนที่ 148 อืม ครั้งหน้าผมจะเบาลง

ครั้งนี้ไม่ใช่การรุกล้ำอย่างเอาแต่ใจอีกต่อไป แต่เป็นการบดเบียดเคล้าคลึงอย่างอ้อยอิ่ง

เขาครอบครองริมฝีปากล่างที่แดงบวมเล็กน้อยของเธอ ไล้เลียจุมพิตและดูดดึงอย่างอ่อนโยน

ราวกับกำลังลิ้มรสลูกกวาดล้ำค่าที่สุด ทั้งยังคล้ายกำลังปลอบประโลม เปี่ยมด้วยความอดทนไร้สิ้นสุดและความปรารถนาบางอย่างที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมจนชวนให้ใจสั่น

เธอเงยหน้ารับจุมพิตอ่อนโยนแต่ชวนให้ทรมานของเขาอย่างจำนน จิตสำนึกค่อย ๆ พร่าเลือน เหลือเพียงสัมผัสซาบซ่านบนริมฝีปากกับหัวใจที่เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง

นิ้วมือของเธอที่ตอนแรกกำชายเสื้อเขาไว้แน่น ภายหลังเปลี่ยนมาวางทาบบนอกเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง