ตอนที่ 92 กู้เหยียนชะลอการเคลื่อนไหว ค่อย ๆ เข้าใกล้ทีละหนึ่งชุ่น

วางสายโทรศัพท์แล้ว

ซูจือกำโทรศัพท์มือถือ นั่งเงียบอยู่บนพรมครู่หนึ่ง

แสงแดดตกกระทบชายกระโปรงสีแชมเปญเป็นประกายวับวาว

ฟางหร่านพูดไม่ผิด เธอไม่มีอะไรต้องตื่นตระหนก ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ

เธอสูดลมหายใจลึก ลุกขึ้นจากพรม ถอดชุดราตรีที่สวมอยู่ออก แล้วแขวนกลับเข้าห้องแต่งตัวตามเดิม

บ่าย 4 โมง กริ่งประตูดังขึ้น ทีมจัดแต่งภาพลักษณ์ระดับมืออาชีพที่กู้เหยียนจัดมาเดินทางถึงหยุนชีป๋อเยว่ตรงเวลา

ซูจือเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านผ้าไหมสีเทาอ่อนแล้ว นั่งขัดสมาธิบนพรม เลื่อนดูแท็บเล็ตอย่างเนิบ ๆ เป็นระยะ

ได้ยินเสียงกริ่ง เธอวางแท็บเล็ต ลุกขึ้นไปเปิดประตู