กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนบ่ายซูจือนอนชดเชยอย่างเต็มที่อีกตื่น พอตื่นขึ้นมา นอกหน้าต่างก็เป็นเวลาไฟบ้านเรือนสว่างไสวแล้ว
เธอขยับตัวอยู่ในผ้าห่มอยู่พักใหญ่ กว่าจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือได้ พอหน้าจอสว่างขึ้น วีแชตกลุ่มเล็กสามคน “แก๊งเพื่อนสาวจอมปลอม” มีข้อความ 99+ แล้ว
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้ (ฟางหร่าน): “@เสี่ยวจือจื่อ จือจือ! ตื่นได้แล้ว! ออกมาสนุกกัน! ที่เดิมของอู้อวี่!”
อ้ายอ้ายไร้สมอง (เฉียวเยว่เข่อ): “ฉันกับหร่านหร่านมาถึงแล้วนะ~ รอเธอมาสั่งอาหาร!”
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้: “อย่าแกล้งตาย! ฉันรู้ว่าเธอออนไลน์อยู่แน่ ๆ!”
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้: “??? ตื่นจริง ๆ หรือ?”
นอนเก่งที่สุดในรัศมีร้อยลี้: “ซูจือ เธอเป็นหมูหรือไง! นอนมาทั้งบ่ายแล้ว!”