กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 295 ตอนนี้ทั้งสามเลนของพวกเขากำลังจูบกันอยู่ใช่ไหม?
“ฮอตจริง ๆ เลยนะ~” ต่งเหวินเยวียนที่เพิ่งกลับมาพร้อมกับเซี่ยปิงหลีก็เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างครบถ้วน จึงอดสังเกตปฏิกิริยาของเซี่ยปิงหลีไม่ได้ “ปิงหลีคงไม่หึงหรอกใช่ไหม?”
“มีอะไรให้น่าหึงกัน?” เซี่ยปิงหลีตอบ สีหน้าของเธอดูไม่ออกว่ามีอะไรผิดปกติ “ฉันไม่ใช่คนขี้หึงสักหน่อย”
ต่งเหวินเยวียนยิ้ม พลางคล้องแขนเซี่ยปิงหลี ก่อนเริ่มรำลึกถึงเซี่ยปิงหลีสมัยมหาวิทยาลัยอย่างสนอกสนใจ “เหรอ? แต่ฉันจำได้ว่าตอนมหาวิทยาลัย มีใครบางคนถึงกับหึงและงอนทุกครั้งที่ฉันไปเล่นกับคนอื่นเลยนะ~ขี้~หวง~สุด~ ๆ~”
“ฉันไปทำแบบนั้นตอนไหน…” เซี่ยปิงหลีก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย ในหัวก็หวนคิดถึงพฤติกรรมเด็ก ๆ ของตัวเองที่เอาแต่ยึดต่งเหวินเยวียนไว้คนเดียวสมัยมหาวิทยาลัย
รอยยิ้มบนใบหน้าของต่งเหวินเยวียนยิ่งสดใสมากขึ้น “ฉันเข้าใจแล้ว ปิงหลีชอบฉันมากกว่าใช่ไหม~?”
“อืม…อืม” แก้มของเซี่ยปิงหลีค่อย ๆ แดงขึ้น ที่จริงเธอไม่ได้ฟังชัดด้วยซ้ำว่าต่งเหวินเยวียนพูดอะไร แต่ก็ยังขานรับไปอย่างส่ง ๆ
ตอนนี้เธอโตแล้ว ไม่ใช่จะหึงไปเสียทุกเรื่อง
เนื่องจากสองกิจกรรมแรก “โหดเกินไป” ดังนั้นกิจกรรมต่อไปจึงเลือกชิงช้าสวรรค์ที่ดูอ่อนโยนกว่าเมื่อเทียบกัน