เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 275 เธอจะตัดใจทิ้งฉันไปแบบนี้ได้เหรอ?
ตอนเช้า เซียวโม่อวี่ถูกเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังรัวอยู่ข้างหัวเตียงปลุกให้ตื่นขึ้น เซี่ยปิงหลีที่ถูกเขากอดไว้ในอ้อมแขนยังคงหลับสนิท เธอขมวดคิ้ว มุบมิบอย่างไม่พอใจโดยไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่ แล้วพยายามมุดศีรษะเข้าไปในอ้อมอกของชายหนุ่มสุดแรง ราวกับอยากหลบเข้าไปในร่างกายของเขา
เซียวโม่อวี่คลำหาโทรศัพท์มือถือแล้วกดรับสาย ยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงคำรามอย่างเดือดดาลของพ่อบังเกิดเกล้าก็ดังมาจากปลายสาย “เซียวโม่อวี่! นายจะโดดงานนี้ไปอีกนานแค่ไหน? ยังคิดจะเป็นประธานบริษัทอยู่ไหม? ให้ประธานกรรมการที่ใกล้เกษียณอย่างฉันมาทำงานแทนนายเนี่ยนะ? รีบไสหัวกลับมาเดี๋ยวนี้!”
เซียวโม่อวี่ไม่ได้เปิดลำโพงด้วยซ้ำ ต่อให้ถือโทรศัพท์ออกไปไกลก็ยังได้ยินคำกล่าวโทษของเซียวมู่เฉียวอยู่ดี
ก็แค่ให้เขาทำงานแทนไม่กี่วันเอง อายุปูนนี้แล้วยังทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไปได้
เสียงจากลำโพงโทรศัพท์ยังคงดังอยู่ไม่น้อย คราวนี้เซี่ยปิงหลีจึงถูกปลุกให้ตื่นไปด้วย เธอขยี้ตาอย่างงัวเงีย เมื่อคืนเธอหลับสบายมาก ดังนั้นแม้จะถูกปลุกขึ้นมาก็ไม่ได้อารมณ์เสียเลย
“อือ... พ่อนายโทรมาเร่งให้กลับบริษัทไปทำงานแล้วเหรอ?” เซี่ยปิงหลีนอนออดอ้อนอยู่ในอ้อมแขนของเซียวโม่อวี่ ใบหน้าเล็ก ๆ ที่แดงระเรื่อจากการหลับนอนถูไถเบา ๆ กับแขนของเขา ราวกับลูกแมวขี้อ้อนที่เพิ่งตื่น