กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 274 ตอนนี้เธอดูรู้เยอะขึ้นเหมือนกันนะ
ทันทีที่ออกจากโรงพยาบาล จ้าวเฉินหนานก็แทบอยากจับเซี่ยหลิงเฉินมัดแล้วลากไปทันที ถ้าพวกเขาไม่ได้อยู่บนถนนใหญ่ที่มีผู้คนเดินผ่านไปมาและมองดูกันอยู่มากมาย ก็คงมีโอกาสไม่น้อยที่จะจับเขามัดไปจริง ๆ
สองวันนี้จ้าวเฉินหนานเฝ้าเซี่ยหยวนรุ่ยอยู่ที่โรงพยาบาลตลอด อย่างไรเสียเขาก็ช่วยเซี่ยปิงหลีไว้ พวกเขาจึงต้องช่วยดูแลเขาอยู่แล้ว
“อาเฉิน เรื่องที่บ้านจัดการเสร็จหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ถึงเวลาต้องแบ่งเวลาให้ฉันแล้วหรือยัง?” จ้าวเฉินหนานขยับเข้าไปข้างเซี่ยหลิงเฉิน มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ฉันถามผู้ช่วยของนายมาแล้ว ช่วงนี้นายลาพัก ไม่มีงาน~”
เขาไม่รอให้เซี่ยหลิงเฉินหาเหตุผลมาปฏิเสธ ก็ส่งสายตาให้เซียวโม่อวี่ที่มาด้วยกัน “คู่รักเขาไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังมานานแล้ว นายเป็นพี่ใหญ่ก็อย่ามาเป็นก้างขวางคอเลยได้ไหม?”
“แค่ได้อยู่ข้างเธอก็พอแล้ว ไม่เป็นไร” เซียวโม่อวี่ฝืนทำสีหน้าเหมือนน้อยใจ ก่อนจะร่วมมือกับจ้าวเฉินหนานร้องรับส่งกัน ต่างคนต่างคิดจะหลอกภรรยาของตัวเองไป
“ไอ้คนมารยา…” เซี่ยหลิงเฉินกลอกตา พลางชูนิ้วกลางให้เซียวโม่อวี่ในใจเงียบ ๆ
จริง ๆ แล้วเขายังอยากด่าอีกสักสองประโยค แต่กลับถูกจ้าวเฉินหนานโอบคอแล้วลากตัวไปเสียก่อน