เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 276 ดูเหมือนเรายังไม่เคยเป็นคู่แข่งกันเลยนะ?
หลังจากเซี่ยปิงหลีกลับมาที่ซั่วเป่ย์ วันหยุดของสวี่เยว่เวยก็สิ้นสุดลงเช่นกัน แต่เธอไม่ได้คิดจะกลับบ้าน เพราะที่บ้านไม่มีใครรอคอยให้เธอกลับไปอยู่แล้ว และเธอเองก็ไม่อยากกลับไปพบพวกเขาด้วย ดังนั้นช่วงเวลานี้เธอจึงพักอยู่ที่หอพักของตัวเองในฐานทีม
ข่าวที่เย่ซิงจะออกจาก SY แน่นอนว่าเธอย่อมรู้
สวี่เยว่เวยยืนอยู่หน้าห้องของเซี่ยปิงหลีมาพักใหญ่แล้ว เธอไม่คิดเลยว่าเซี่ยปิงหลีจะกลับมาก่อนกำหนด ทั้งที่หยุดพักได้ไม่ถึงสองวัน ส่วนการที่ตัวเองต้องกลับมาทำงาน เธอก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนัก เพราะตราบใดที่เซี่ยปิงหลีไม่มีตารางงาน สำหรับเธอแล้วก็แทบไม่ต่างอะไรจากตอนหยุดพัก
เธออยากมาขอลาเซี่ยปิงหลี
ลาไปดูคอนเสิร์ตของโจวเจี๋ยหลุน
“จะหาเหตุผลอะไรมาอ้างดีไหมนะ…” สวี่เยว่เวยยืนลังเลอยู่หน้าห้องของเธอ รู้สึกตลอดว่าการลางานเพื่อไปดูคอนเสิร์ตอะไรแบบนี้ดูไม่ค่อยดีเท่าไร
ปกติเธอไม่ใช่คนที่โกหกเป็นอยู่แล้ว จึงคิดเหตุผลที่ดูเข้าท่าไม่ออกจริง ๆ
ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่ เซี่ยปิงหลีก็เปิดประตูเดินออกมาจากห้องพอดี “พี่เยว่เวย มีอะไรเหรอ? มาหาฉันมีธุระหรือเปล่า?”
ทันทีที่สวี่เยว่เวยเห็นดวงตากลมโตเป็นประกายของเถ้าแก่เนี้ยประจำทีม ความคิดที่จะหาเหตุผลมาอ้างก็หยุดลงทันที