เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 221 ทำไมพี่สะใภ้ไม่กลับเมืองจักรพรรดิมาพร้อมนายล่ะ?
ในที่สุดก็ถึงวันที่เซียวโม่อวี่ต้องกลับเมืองจักรพรรดิแล้ว วันนี้ไม่มีการแข่งขันในวันที่เขาเดินทาง จึงเกิดภาพสมาชิกทีม SY ทั้งหมดกอดคอกันร้องไห้ระงมอยู่ในสนามบิน
“พี่เซียว~ ถ้าไม่มีพี่แล้วฉันจะอยู่ยังไง~” เย่ซิงกอดแขนเซียวโม่อวี่ไว้ไม่ยอมปล่อย ท่าทางร้องไห้ฟูมฟายเช็ดน้ำตาแบบนั้น ทำให้เซี่ยปิงหลีที่เป็นคู่หมั้นตัวจริงยังต้องถอยไปยืนด้านข้าง
“ช่วยเปิดทางให้ฉันหน่อยได้ไหม?” เซี่ยปิงหลีเบียดเย่ซิงออกไปด้วยสีหน้าพูดไม่ออก ท่าทางราวกับเจ้าแม่ผู้เป็นคู่รักตัวจริง “นี่คู่หมั้นของฉัน!”
จ้าวเฉินไป๋รู้หน้าที่เป็นอย่างดี เขาลากเย่ซิงถอยไปด้านข้างทันที “เอาล่ะ ๆ~ ปล่อยเวลาให้คู่รักเขาหวานกันหน่อย~”
เซี่ยปิงหลีมุดเข้าไปในอ้อมกอดของเซียวโม่อวี่ ศีรษะซุกอยู่กับอกของเขา น้ำตาแอบไหลออกมาเปียกสาบเสื้อของชายหนุ่ม เธอพึมพำด้วยเสียงสะอื้นเล็กน้อย “ฉันไม่อยากจากนายไป…”
“เด็กดี…” เซียวโม่อวี่ลูบศีรษะเธออย่างเจ็บปวดใจ ก่อนกอดเธอแน่นขึ้นอีกเล็กน้อยและปลอบเสียงเบา “พอฉันว่างแล้วจะกลับมาหาเธอทันที ดีไหม?”
“ห้ามโกหกฉัน…” ใบหน้าเปื้อนน้ำตาของเซี่ยปิงหลีถูไถเบา ๆ กับอกของเขา มือที่โอบเอวชายหนุ่มเผลอกระชับแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าเขาจะหนีไป “ฉันต้องคิดถึงนายมากแน่ ๆ…”