กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 ฉันพูดแค่ประโยคเดียว เทพคิงเป็นของแฟนคลับชายอย่างพวกเรา
เกมแรกจบลงโดยไม่มีอะไรผิดคาด ในนาทีที่ 8 กับอีก 10 วินาทีด้วยชัยชนะของ SY
เย่ซิงลุกขึ้นถอดหูฟัง พลางนวดใบหูเงียบ ๆ ไม่วายหันไปบ่นกับคนด้านหลัง “ฉันรู้สึกว่าแก้วหูฉันกำลังจะถูกพวกนายตะโกนจนทะลุอยู่แล้ว…”
“เมื่อกี้ใครตะโกนว่า ‘อ๊ากกก~ ตายซะ ตายซะ~’ กัน?” เซี่ยปิงหลีเลียนเสียงเย่ซิงเมื่อครู่ด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ก่อนโต้กลับอย่างไม่ไว้หน้า เมื่อกี้เธอตื่นเต้นกับไฟต์สุดท้ายจริง ๆ จนตอนนี้ใบหน้าเล็ก ๆ ยังคงแดงระเรื่อ
เธอเดินอยู่ด้านหลังเซียวโม่อวี่ ก่อนจะคว้ามือของชายหนุ่มตามความเคยชิน
เซียวโม่อวี่ชะงักไปชั่วขณะ ทว่าสีหน้ากลับแทบไม่เปลี่ยน เขากุมมือเล็กที่เย็นนิด ๆ ในมืออย่างเป็นธรรมชาติ
เครื่องวัดอัตราการเต้นหัวใจของนักกีฬายังไม่ได้ถอดออก ตอนนี้จึงยังมองเห็นอัตราการเต้นหัวใจของพวกเขาได้
ดังนั้นผู้ชมจึงได้เห็นอย่างชัดเจนว่า ผู้เล่นหัวใจแกร่งที่เมื่อครู่แม้สังหารห้าคนได้ก็ยังมีอัตราการเต้นหัวใจไม่เปลี่ยนแปลง บัดนี้เพียงถูกคู่หมั้นของตัวเองจับมือเล็ก ๆ บนเวที อัตราการเต้นหัวใจก็พุ่งขึ้นถึง 168 ในพริบตา
[สังหารห้าคนยังไม่สะเทือน แค่ภรรยาจับมือนิดเดียวก็พุ่งขึ้นร้อยหกสิบเลยสินะ?]
[ภายนอกนิ่งอย่างกับหมาแก่ ภายในคลื่นลมโหมกระหน่ำ]