เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 222 ตีกลับไปเอง
คืนนี้กลุ่มบริษัทตระกูลเซียวจัดงานเลี้ยงต้อนรับการมาถึงของประธานบริษัทคนใหม่อย่างยิ่งใหญ่ ทว่าตัวเอกของงานเลี้ยงกลับแอบหนีมายังระเบียงตรงมุมห้อง กำลังปลอบคู่หมั้นของตัวเองเข้านอนด้วยความอดทน
ทั้งสองคนเปิดวิดีโอคอลคุยกัน เซี่ยปิงหลีไม่ได้วางสาย นำโทรศัพท์มือถือวางไว้ตรงหัวเตียง ฟังเสียงคุ้นหูจากปลายสายที่ทำให้เธอรู้สึกสบายใจ ลมหายใจค่อย ๆ สม่ำเสมอขึ้น
เมื่อฟังเสียงปลายสายที่สงบไปพักใหญ่ เซียวโม่อวี่ถึงยอมตัดใจวางสายลงอย่างสบายใจ
เขาเพิ่งหันตัวกลับเตรียมออกจากระเบียงแอบกลับเข้างานเลี้ยง ก็ชนเข้ากับไป๋เย่หัวที่เป็นตัวแทนตระกูลไป๋มาร่วมงานเลี้ยงเข้าจัง ๆ รอยยิ้มอ่อนโยนที่ยังประดับอยู่บนใบหน้าเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่ผลักไสผู้คนออกห่างไปนับพันลี้ทันที
“นายน้อยเซียว ตัวเอกของคืนนี้มาแอบอู้หาความสงบอยู่ที่นี่ ไม่ดีมั้ง” เขาแกว่งแก้วทรงสูงในมืออย่างเกียจคร้าน สายตาพิจารณาเซียวโม่อวี่ตรงหน้าตามความเคยชิน “แล้วคู่หมั้นตัวน้อยของนายล่ะ ทำไมไม่พามาอยู่ข้างกายด้วย”
เซียวโม่อวี่สีหน้าเย็นชา ไม่คิดจะปิดบังความรำคาญใจบนใบหน้าแม้แต่น้อย “อย่าคิดหมายปองคู่หมั้นคนอื่นให้มาก เดี๋ยวจะอายุสั้น”
“กังวลเรื่องคู่หมั้นตัวน้อยของนายขนาดนั้นเลย” ใบหน้าของไป๋เย่หัวยังคงมีความนึกสนุกอยู่ตลอด มองสีหน้าของเซียวโม่อวี่ ในแววตาถึงกับเผยความตื่นเต้นออกมาจาง ๆ “สาวงามตัวน้อยแบบนั้นควรจะพาออกมาให้ทุกคนได้ชื่นชมบ่อย ๆ ถึงจะถูก ทำไมล่ะ ยังเล่นมุกซ่อนสาวงามไว้ในเรือนทองอยู่อีกเหรอ”