เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 167 ลูกชายนี่ดีจริง ๆ ไม่เชื่อฟังก็ทุบสักยก
“สักวันฉันจะต้องหาพวกเขาเจอ!” เซี่ยเทียนเฉินทิ้งคำพูดนี้ไว้อย่างเย็นชา เขามองเซี่ยหยวนรุ่ยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง
ที่จริง ตอนนี้แค่ได้รู้ว่าลูกทั้งสองของเขายังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกใบนี้ เขาก็พอใจมากแล้ว ในตอนนั้น หลังจากรู้ว่าซูโม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตไปพร้อมกับลูก ๆ นอกจากความโกรธแค้นที่มีต่อเซวียหลินแล้ว พอสงบสติลง เขาก็แอบออกตามหาพวกเขาเช่นกัน แต่สุดท้ายก็ไม่พบเบาะแสอะไร
หลังจากนั้นเขาได้ติดต่อกับซูโม่ครั้งหนึ่ง แต่หลังจากครั้งนั้นไม่นาน ก็มีข่าวว่าซูโม่ฆ่าตัวตาย โลกทั้งใบของเขาพังทลายลงอีกครั้ง เขาคิดจะไปรับลูก ๆ กลับมา แต่กลับได้รับข่าวว่าซูโม่พาลูก ๆ จากไปแล้ว
เขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีเซวียหลินอยู่เบื้องหลังมากแค่ไหน ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขารู้แน่ชัดก็คือลูกทั้งสองยังมีชีวิตอยู่
เซี่ยเทียนเฉินหันหลังเดินจากไป ไม่สนใจเซวียหลินกับเซี่ยหยวนรุ่ยที่ยังอยู่ตรงนั้นอีก เซวียหลินไม่ต้องพูดถึง ส่วนเซี่ยหยวนรุ่ย เขาไม่กล้าที่จะรักและเอ็นดู
แม้เขาจะรู้ว่าเด็กไม่มีความผิดอะไรเลย แต่ทุกครั้งที่เห็นเซี่ยหยวนรุ่ย เขาก็จะนึกถึงลูกชายของตัวเอง เซี่ยหยวนหมิน ตอนที่พวกเขาแยกจากกัน เซี่ยหยวนหมินเพิ่งอายุ 6 ขวบ เขาไม่อยากให้เด็กคนหนึ่งได้รับความรักและการตามใจอย่างเต็มที่อยู่ที่บ้าน ขณะที่อีกคนต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ข้างนอก