ตอนที่ 166 จำเป็นต้องคลั่งต่อหน้าลูกแบบนี้ไหม?

ตอนที่ 166 จำเป็นต้องคลั่งต่อหน้าลูกแบบนี้ไหม?

เซี่ยหยวนรุ่ยนั่งอยู่ตรงหน้าจ้าวเฉินหนานกับเซี่ยหลิงเฉินอย่างเกร็ง ๆ โดยไม่รู้ตัว เมื่อก่อนที่บ้านมีแค่เขาคนเดียวจึงไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้จู่ ๆ ก็มีพี่ชายพี่สาวเพิ่มขึ้นมา ถึงได้พบว่าการกดข่มจากสายเลือดนั้นมีอยู่จริง

ปกติเขาเป็นคนอยู่ไม่สุขแท้ ๆ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพี่ชายใหญ่ในตระกูลที่เพิ่งพบกันครั้งแรก กลับนั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อยและสำรวม

“พี่…ฉันเรียกพี่แบบนี้ได้ไหม?” เซี่ยหยวนรุ่ยยังคงโหยหาความรักในครอบครัวอยู่บ้าง แม้พวกเขาจะไม่ได้เกิดจากแม่คนเดียวกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วสายเลือดก็ยังเชื่อมโยงพวกเขาเอาไว้ ตัดกันไม่ขาด

เขาถึงกับรู้สึกว่า การที่พวกเขามาพบกันอย่างนี้ได้ก็เป็นเพราะความผูกพันทางสายเลือดคอยชี้นำพวกเขาอยู่โดยมองไม่เห็น

สายตาของเซี่ยหลิงเฉินเลื่อนไปมองดวงตาของเซี่ยหยวนรุ่ยโดยไม่รู้ตัว แม้เขาจะย้อมผมเป็นสีขาวและใส่ต่างหู แต่ดวงตากลับใสกระจ่างผิดปกติ ดูคล้ายเซี่ยปิงหลีอยู่บ้าง ทั้งสะอาดบริสุทธิ์และโปร่งใส ราวกับลูกกวางที่อาศัยอยู่ลึกเข้าไปในป่าทึบ เมื่อเซี่ยหลิงเฉินมองดู ก็อดเกิดความเอ็นดูขึ้นมาไม่ได้ “แล้วแต่นาย แต่ต่อหน้าปิงหลีอย่าเพิ่งเรียกแบบนี้”

“อืม ๆ!” เซี่ยหยวนรุ่ยรีบพยักหน้า ดวงตาราวกับกำลังเปล่งประกาย