กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 168 กดจนเล่นไม่ออกแล้ว
เซี่ยเทียนเฉินก้มหน้าลง คล้ายกำลังละอายใจ และคล้ายกำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่ ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงค่อย ๆ เอ่ยปากขอร้องเซียวโม่อวี่ว่า “ถ้าอย่างนั้นฉัน…อาศัยข้ออ้างมาหานาย แวะมาดูเธอได้ไหม?”
เขาไม่เคยคิดเลยว่า ในวัยขนาดนี้ตัวเองจะยังได้พบลูกสาวที่เคยคิดว่าสูญเสียไปตลอดกาลอีกครั้ง ยิ่งไม่เคยคิดว่า หากอยากพบลูกสาวของตัวเอง ยังต้องได้รับความยินยอมและความช่วยเหลือจากว่าที่ลูกเขยด้วย
เซียวโม่อวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบว่า “อย่ามาบ่อยเกินไป สาวน้อยนั่นฉลาดจะตาย”
ตอนพูดเขายังแอบได้ใจเล็ก ๆ แต่ก็กลัวเซี่ยปิงหลีจะจับสังเกตเห็นอะไรเข้าเหมือนกัน อีกไม่นานก็จะถึงการแข่งขันเอเชียนเกมส์แล้ว เขาไม่อยากให้สาวน้อยต้องแบกรับความกดดันมากเกินไป อย่างไรเสีย เรื่องทั้งสองก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ถ่วงเวลาเรื่องหนึ่งออกไปได้ก็ควรถ่วงไว้ก่อน
อีกอย่าง เขายังสืบเรื่องราวเบื้องหลังทั้งหมดในปีนั้นไม่กระจ่าง ตระกูลเซวียก็ยังจัดการไม่เรียบร้อย ก่อนที่เรื่องเหล่านี้จะคลี่คลาย เขาไม่อยากให้เซี่ยปิงหลีต้องกังวลใจเพราะมัน
“ยังมีอีกเรื่อง ตระกูลเซวียจ้างมือสังหารมาลงมือกับปิงหลีและพี่ชายของเธอหลายครั้ง” หลังจากเซียวโม่อวี่ไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ยังรู้สึกว่าควรบอกความเคลื่อนไหวช่วงนี้ของเซวียหลินให้เซี่ยเทียนเฉินรู้ อย่างไรเสีย เมื่อเทียบกับตระกูลเซียวแล้ว ตระกูลเซี่ยย่อมรู้จักตระกูลเซวียมากกว่า และรู้ดียิ่งกว่าว่าจุดอ่อนของพวกนั้นอยู่ที่ไหน