เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 151 ฉันให้อภัยกุ้ยเฟยแบบนี้ จะตามใจเธอเกินไปไหม?
“ปิงหลี…ขอโทษ…ฉัน…” จ้าวเฉินหนานก้าวเข้าไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว เขาไม่คิดว่าเซี่ยปิงหลีจะปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน และยังเตรียมใจรับมือกับเธอไม่เพียงพอเลย
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเธอ จ้าวเฉินหนานยิ่งไม่มีหน้าจะพูดแก้ตัวแม้แต่คำเดียว
จู่ ๆ เซี่ยปิงหลีก็ฝืนยิ้มออกมา ราวกับแสงตะวันที่ส่องผ่านเมฆดำ พุ่งเข้ากระแทกหัวใจที่กำลังหวาดหวั่นของพวกเขาอย่างจัง “ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษฉัน”
คำว่า “ไม่เป็นไร” ที่เธอพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ กลับเหมือนฝ่ามือหนัก ๆ ที่ฟาดลงบนใบหน้าของจ้าวเฉินหนานอย่างแรง ความรู้สึกผิดยิ่งทับถมหนักขึ้น “ปิงหลี…เป็นความผิดของฉันเอง เธอควรโทษฉัน…”
“แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนี่ พี่ชายจะได้อยู่กับนายด้วย จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้รับผลกระทบอะไรอยู่แล้ว ฉันชอบเซียวโม่อวี่มาตั้งแต่แรก…” เซี่ยปิงหลียิ้มพลางถอยหลังไปหนึ่งก้าว ทำให้จ้าวเฉินหนานกับเซี่ยหลิงเฉินรู้สึกแปลกหน้าอย่างที่สุด “การเลือกของนายไม่ได้ผิดอะไร ถ้าฉันยังยึดติดไม่ยอมปล่อย มันก็คงน่าเบื่อแย่ ทุกคนจะเอาฉันเป็นสำคัญในทุกเรื่องไม่ได้อยู่แล้ว จริงไหม?”
“ปิงหลี…” เซี่ยหลิงเฉินเดินเข้าไปข้างหน้า เขารู้สึกว่าน้องสาวที่กำลังยิ้มอยู่ตรงหน้า ร่างเล็กบอบบางของเธอแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว เขาอยากกอดเธอและบอกว่า…ไม่ต้องทำแบบนี้ ไม่ต้องทำตัวรู้ความขนาดนี้