เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 คราวหน้าอย่าลืมกดเรียกฉันด้วย
“ปิงหลี มา อ้าปาก อ้า—” เซียวโม่อวี่ตักไอศกรีมขึ้นมาหนึ่งช้อน ก่อนเกลี้ยกล่อมเธออย่างอ่อนโยนแล้วป้อนเข้าปากเซี่ยปิงหลี
เซี่ยปิงหลีกินไอศกรีมที่เซียวโม่อวี่ป้อนให้ด้วยความสุข บนปลายลิ้นเต็มไปด้วยรสหวานเลี่ยนและความเย็นสดชื่น
“เด็กดีจริง ๆ” ปลายนิ้วโป้งของเซียวโม่อวี่เช็ดมุมปากของเธอจนสะอาด รอยยิ้มชวนหลงใหลปรากฏบนใบหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู “อร่อยไหม”
เซี่ยปิงหลีพยักหน้าแรง ๆ แล้วตอบว่า “อร่อย”
เธอรู้สึกว่ามือคู่หนึ่งจากด้านหลังจับบ่าของเธอเอาไว้ มือคู่นั้นทั้งอุ่นและแข็งแรง แรงกดกำลังพอดี คอยนวดไหล่ให้เธออยู่ เธอหันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง
ทำไมถึงมีเซียวโม่อวี่เพิ่มมาอีกคนล่ะ
เซี่ยปิงหลีมองเซียวโม่อวี่ตรงหน้า ก่อนหันกลับไปมองเขาที่อยู่ด้านหลัง จู่ ๆ สมองก็เริ่มประมวลผลไม่ทัน
“แรงกำลังดีไหม” เซียวโม่อวี่ที่อยู่ด้านหลังโน้มเข้ามากระซิบข้างหู ไอร้อนปะทะใบหูของเธอจนขนลุกชันไปทั้งตัว
ใบหน้าของเซี่ยปิงหลีแดงก่ำ เธอก้มหน้าลงแล้วพึมพำตอบเสียงเบา “ก็...ก็ดี...”