เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 108 ฉันจะช่วยบำบัดอาการติดอินเทอร์เน็ตให้เขาเอง
เซี่ยหยวนรุ่ยเดินเข้าไปในห้องหนังสือ พ่อของเขายังคงเป็นเหมือนเดิม นั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสืออย่างเหินห่าง และมองเขาอยู่จากระยะไกล
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เซี่ยเทียนเฉินปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่ยินดียินร้าย ราวกับจงใจตีตัวออกห่างอยู่เล็กน้อย
บางทีอาจเป็นเพราะความรังเกียจที่มีต่อแม่ของเขา จึงพลอยทำให้รังเกียจเขาไปด้วยกระมัง
ตลอดหลายปีมานี้ เซี่ยหยวนรุ่ยก็คิดเช่นนี้มาตลอด
เซี่ยเทียนเฉินไม่เคยใส่ใจดูแลเขามากนัก เขาจึงกลายเป็นจอมเผด็จการตัวน้อยของตระกูลเซี่ย เซวียหลินอุตส่าห์ใช้ความคิดสารพัดส่งเขาไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่เรียนยังไม่ทันจบ เขาก็ลาออกแล้ววิ่งกลับประเทศมาเอง
“ได้ยินว่าช่วงนี้นายกลับไปติดเกมอีกแล้ว?” เซี่ยเทียนเฉินนั่งอยู่ที่โต๊ะหนังสือ ไม่ได้หันหน้าเข้าหาเซี่ยหยวนรุ่ย มีเพียงท้ายทอยให้เขาเห็น
บางทีพ่ออาจไม่อยากเห็นหน้าเขาก็ได้
เซี่ยหยวนรุ่ยคิดเช่นนั้น ก่อนตอบอย่างเกียจคร้านว่า “ตอนฉันแข่งรถ พวกนายก็บอกว่าอันตราย เล่นเกมคงไม่อันตรายแล้วมั้ง?”
“นายทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวสักอย่างไม่ได้หรือไง?” น้ำเสียงของเซี่ยเทียนเฉินแฝงความโกรธเล็กน้อย แต่ยังคงราบเรียบ “ถ้านายเป็นแบบนี้ แล้วฉันจะวางใจมอบบริษัทให้นายได้ยังไง?”