กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 93 หลบไปไกล ๆ ฉันจะต่อยแล้ว
หลงซิงอี๋ส่งสายตาให้สามีของตัวเอง เซียวมู่เฉียวก็เข้าใจทันที เขาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี ก่อนเอ่ยบอกว่า “ฉันจองตั๋วเครื่องบินพรุ่งนี้เช้าให้แกเรียบร้อยแล้ว กลับไปอยู่เป็นเพื่อนว่าที่ภรรยาของแกเถอะ ภรรยาของฉัน ฉันดูแลเอง ไม่ต้องมีแกหรอก แกอยู่ตรงนี้ก็เกะกะเปล่า ๆ”
เซียวโม่อวี่พูดไม่ออกเล็กน้อย แต่การได้กลับฐานทีมไปอยู่เป็นเพื่อนเซี่ยปิงหลีฉลองปีใหม่ก็ตรงกับความคิดของเขาพอดี เดิมทีเขาก็คิดจะทำแบบนี้อยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าจะเปิดปากพูดกับพ่อแม่อย่างไร อย่างไรเสีย ครอบครัวของพวกเขาจะฉลองปีใหม่ด้วยกันทุกปี ต่อให้พ่อแม่จะยุ่งแค่ไหนก็ยังหาเวลากลับมาได้ ปีนี้จึงเป็นครั้งแรกที่ทั้งครอบครัวไม่ได้อยู่ฉลองคืนส่งท้ายปีเก่าด้วยกัน ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เขาไม่มีสถานะหรือเหตุผลอะไรจะไปอยู่ฉลองปีใหม่กับเซี่ยปิงหลีเลย เขาเป็นเพียง “เพื่อนร่วมทีมที่สนิทกับเธอพอสมควร” เท่านั้น
“ได้” เซียวโม่อวี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วหัวเราะเบา ๆ “ปีนี้ผมจะพาลูกสะใภ้กลับมาให้พวกคุณเห็นแน่นอน”
หลงซิงอี๋มองรอยยิ้มของเซียวโม่อวี่ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เธอใช้ศอกสะกิดเซียวมู่เฉียวที่กำลังตั้งใจแกะก้างปลาให้เธออยู่ข้าง ๆ แล้วเลียนแบบคำฮิตจากนิยายรักน้ำเน่าในอินเทอร์เน็ต เอ่ยแซวว่า “ไม่ได้เห็นคุณชายน้อยของบ้านเรายิ้มแบบนี้มานานแล้ว!”