กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 45 แอบมองฉันแล้วถูกจับได้อีกแล้ว
ช่วงพักการแข่งขัน ฐานทีม SY เต็มไปด้วยบรรยากาศสงบสุข ไม่มีใครรู้ว่าเซี่ยปิงหลีไปเห็นสูตรอาหารงี่เง่าพวกนั้นมาจากไหน เธอเชื่อมั่นว่าตัวเองจะเรียนรู้ได้ จึงยืนกรานจะรับหน้าที่ทำอาหารให้ทั้งฐานทีม
จี้เฟิงยืนอยู่ด้านข้าง มองเซี่ยปิงหลีที่กำลังตื่นเต้นกับการทำอาหารพลางส่ายหน้าไม่หยุด “เสี่ยวปิงหลี เธอได้กลิ่นไหม้หรือเปล่า”
เซี่ยปิงหลีง่วนอยู่ในห้องครัวอย่างมือไม้พันกัน พลางพึมพำกับตัวเอง “ในวิดีโอก็ทำแบบนี้นี่นา ทำไมของฉันถึงไหม้ได้ล่ะ”
เย่ซิงยังไม่เคยสัมผัสความร้ายกาจของฝีมือทำอาหารเซี่ยปิงหลี จึงพูดกับจี้เฟิงว่า “ปล่อยให้เสี่ยวปิงหลีทำไปสิ ไม่แน่นายอาจได้เป็นอิสระตั้งแต่นี้ก็ได้”
เซียวโม่อวี่แค่นหัวเราะอยู่ด้านข้างโดยไม่พูดอะไร เขาเคยสัมผัสระดับฝีมือทำอาหารของเซี่ยปิงหลีมาแล้วอย่างลึกซึ้ง
ไม่นาน เซี่ยปิงหลีก็ยกอาหารหลายจานที่ทำเสร็จแล้วมาวางบนโต๊ะ ก่อนตะโกนเรียกทั้งสามคนในห้องรับแขก “รีบมาเร็ว! กินข้าวได้แล้ว!”
ต้องยอมรับว่าหน้าตาของอาหารพวกนี้ช่างพูดได้ยากจริง ๆ อาหารห้าจาน ไม่มีจานไหนที่เดาชื่อเมนูออกเลย
“เสี่ยวปิงหลี ไอ้ดำ ๆ นี่คืออะไร” เย่ซิงมองอาหารจานหนึ่งที่ดูเหมือนกองฟืนแห้งไหม้เกรียมจนแทบมองไม่ออกว่าเดิมทีมันคืออะไร
เซี่ยปิงหลีพูดอย่างน้อยใจ “นี่คือมันฝรั่งเส้น ฉันผัดจนไหม้ไปหน่อย…”