กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 44 ใครจะใสสะอาดเหมือนพี่เซียวของเรากันล่ะ
ทั้งสองคนเดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตพร้อมถุงใบใหญ่เต็มมือหลายใบ ของที่ค่อนข้างหนักล้วนอยู่ในถุงที่เซียวโม่อวี่ถือ ส่วนถุงของเซี่ยปิงหลีเกือบทั้งหมดเป็นของเบา ๆ อย่างมันฝรั่งทอด เซี่ยปิงหลีแอบรู้สึกโชคดีอยู่ในใจ ดีที่เซียวโม่อวี่มาด้วย ไม่อย่างนั้นของเยอะขนาดนี้ เธอคงถือกลับมาเองไม่ไหวแน่
เย่ซิงเปิดประตูมาเห็นทั้งสองคนถือของกินถุงใหญ่ถุงเล็กเต็มไม้เต็มมือกลับมาก็ถึงกับตะลึง “เสี่ยวปิงหลี เธอเตรียมจะเปิดร้านค้าสวัสดิการในฐานทีมเหรอ?”
“เธอกำลังเตรียมตัวรับฤดูหนาว กักตุนเสบียงอยู่น่ะ” เซียวโม่อวี่พูดพลางช่วยเซี่ยปิงหลีถือของกลับห้อง
เย่ซิงมองเซียวโม่อวี่ที่เดินตามหลังเซี่ยปิงหลี ก่อนพูดแซวอย่างเจ้าเล่ห์ “พี่เซียว ตอนนี้พี่ชักเหมือนพี่เลี้ยงเด็กขึ้นทุกทีแล้วนะ”
“ไสหัวไป”
เซียวโม่อวี่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ อย่างสนใจ ขณะเซี่ยปิงหลีทยอยเก็บของที่ซื้อมาใส่ตู้เย็นทีละอย่าง เธอดูไม่ต่างจากกระรอกที่กักตุนลูกสนไว้รับฤดูหนาวจริง ๆ สีหน้าดูพึงพอใจอย่างยิ่ง แถมยังฮัมเพลงเบา ๆ ในปาก เพียงมองเธอ อารมณ์ของเขาก็พลอยแจ่มใสขึ้นมาก
“ซื้อเยอะขนาดนี้ ต้องกินถึงเมื่อไหร่ถึงจะหมด?” เซียวโม่อวี่เอนตัวพิงกรอบประตูห้องอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่ดูเหมือนมีหรือไม่มี