ตอนที่ 46 ไม่ได้จูบกัน เสียดายอยู่ใช่ไหมล่ะ?

ตอนที่ 46 ไม่ได้จูบกัน เสียดายอยู่ใช่ไหมล่ะ?

“ได้คืบจะเอาศอกงั้นเหรอ?” เซียวโม่อวี่พูดปากบ่นไปอย่างนั้น แต่มือกลับแตะน้ำอุ่นเล็กน้อย บีบโฟมล้างหน้ามาถูจนเกิดฟอง แล้วค่อย ๆ ลูบลงบนใบหน้าของเซี่ยปิงหลีอย่างอ่อนโยน เมื่อคิดว่าตัวเองไม่ค่อยสะดวกช่วยเธอล้างหน้า จึงพาเธอไปที่อ่างล้างมือ “ล้างน้ำเอง”

เซี่ยปิงหลีล้างหน้าจนสะอาด ใช้ผ้าขนหนูเช็ดสองสามที รู้สึกตื่นขึ้นไม่น้อย ในที่สุดก็ลืมตาที่หรี่จนแทบเป็นเส้นมาตลอดขึ้นมา ยืดเส้นยืดสายแล้วดวงตาก็โค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว เธอยิ้มซื่อ ๆ ให้เซียวโม่อวี่ “พี่เซียว ต่อไปนายต้องเป็นคุณพ่อที่ดีแน่ ๆ!”

เซียวโม่อวี่ยื่นมือไปขยี้ผมของเซี่ยปิงหลีจนยุ่งเหยิง แล้วหยิกแก้มเธออีกที “ช่างเถอะ ถ้ามีลูกสาวเหมือนเธอสักคน ฉันคงต้องเป็นห่วงจนตาย อายุสั้นกันพอดี”

“เชอะ!” หลังล้างหน้าเสร็จ อาการง่วงของเซี่ยปิงหลีก็หายไปจนหมด เธอกลับมากระปรี้กระเปร่า ระหว่างเดินลงบันไดก็เถียงกับเซียวโม่อวี่ไปด้วย “นายต่างหากที่ไม่มีทางมีลูกสาวสวยแบบฉันได้!”

เซียวโม่อวี่ไม่เถียงกับเธอต่อ เขาหยิบถุงอาหารเดลิเวอรีบนโต๊ะในห้องรับแขกยื่นให้เซี่ยปิงหลี “เอ้า อาหารเช้า”

เซี่ยปิงหลีรับถุงมา เปิดดูแล้วมองเข้าไปข้างใน ในนั้นมีนมหนึ่งแก้วกับแฮมเบอร์เกอร์หนึ่งชิ้น พอลองจับดูก็ยังอุ่น ๆ อยู่