กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 9 ถ้าไม่ใช่เพราะนายหล่อ ฉันคงแจ้งตำรวจไปแล้ว
จ้าวเฉินหนานตื่นแต่เช้า เดิมทีเขาคิดจะลงมือทำอาหารเช้าด้วยตัวเอง แต่พอเริ่มอบขนมปังปิ้งและเห็นของดำปี๋เหมือนถ่าน เขาก็ยอมแพ้ทันที จะให้เฉินเฉิงกินของแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด เมื่อเทียบกันแล้ว มือของเซี่ยหลิงเฉินที่ทำอาหารอร่อย ๆ ได้ช่างเป็นมือวิเศษจริง ๆ
สุดท้ายเขาจึงเรียกบริการอาหารเช้าของโรงแรม สั่งทุกอย่างที่สั่งได้ แล้วถือไปวางไว้ข้างเตียงเซี่ยหลิงเฉินอย่างกระตือรือร้น
“อาเฉิน ตื่นได้แล้ว!” จ้าวเฉินหนานดึงเซี่ยหลิงเฉินออกจากผ้าห่ม พลางลูบแก้มเขาเล่น
เซี่ยหลิงเฉินปัดมือจ้าวเฉินหนานออก คว้าหมอนฟาดใส่เขา “ไสหัวไป! บอกกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไม่ทำอย่างอื่น ไอ้คนหลอกลวง! ไอ้หมาโง่!”
จ้าวเฉินหนานไม่หลบ ปล่อยให้หมอนฟาดใส่ตัว ก่อนจะเข้าไปกอดคนที่ยังงอนอยู่ไว้ในอ้อมแขน ปลายจมูกถูไถอยู่ตรงซอกไหล่ของเซี่ยหลิงเฉินไม่หยุด “ช่วยไม่ได้ ตัวอาเฉินหอมเกินไป”
เซี่ยหลิงเฉินประคองเอวตัวเอง แค่ขยับก็เจ็บจนแทบทนไม่ไหว และไม่มีแรงจะดิ้นออกจากอ้อมกอดของหมายักษ์ตัวนี้แล้ว
“ไม่ได้บอกว่าจะไปหาเสี่ยวปิงหลีเหรอ ยังไม่ลุกอีก?” จ้าวเฉินหนานขยี้ผมยุ่ง ๆ ของเซี่ยหลิงเฉิน แล้วถือโอกาสบีบติ่งหูอวบอิ่มของเขาเล่น
ไม่มีส่วนไหนบนร่างกายของอาเฉินที่เขาไม่ชอบเลย
เซี่ยหลิงเฉินตอบอย่างไร้เรี่ยวแรง “ปวดเอว ลุกไม่ไหว ไม่ไปแล้ว”