กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 ต่อไปถ้าเห็นพี่สะใภ้ ฉันจะเดินอ้อม
“หวังสิงเจาอยู่ไหน?” ทันทีที่เซียวโม่อวี่ก้าวเข้าไป เขาก็เก็บความอดทนที่มีต่อเซี่ยปิงหลีเมื่อครู่นี้ไปจนหมด สิ่งที่เหลืออยู่ทั่วร่างมีเพียงปราณอำมหิตที่ไม่คิดจะปกปิดแม้แต่น้อย
“ขอโทษครับคุณ ไม่ทราบว่าคุณคือใคร?” ผู้จัดการแผนกต้อนรับเองก็เป็นคนเจนโลก แค่มองก็รู้ว่าชายตรงหน้าต้องมีที่มาไม่ธรรมดา พอแอบเหลือบมองก็เห็นนาฬิกาบนข้อมือของอีกฝ่ายซึ่งดูมีราคาแพงมาก ข้างนาฬิกาเรือนนั้นยังมีกำไลข้อมือสีดำอยู่อีกเส้น แม้รูปแบบจะธรรมดามาก แต่เมื่อสวมคู่กับนาฬิกาหรูบนข้อมือของเขา มันก็ไม่ได้ดูธรรมดาอีกต่อไป
นาฬิกาเรือนนั้นเป็นนาฬิกาทำมือรุ่นลิมิเต็ดจากอิตาลี ผลิตทั่วโลกเพียง 20 เรือน มีมูลค่ากว่า 60,000,000 หยวน แต่กลับถูกสวมอยู่บนข้อมือของเขาอย่างง่ายดาย
เซียวโม่อวี่เริ่มหมดความอดทน “ไปเรียกหวังสิงเจามา”
ผู้จัดการไม่กล้าชักช้า รีบถามอย่างนอบน้อม “คุณครับ ไม่ทราบว่าคุณแซ่อะไร?”
“แซ่เซียว” เซียวโม่อวี่นั่งลงบนโซฟาในห้องโถง สีหน้าแสดงความรำคาญอย่างชัดเจน
ผู้จัดการไม่รีรอ รีบวิ่งเหยาะ ๆ ไปยังห้องส่วนตัวของหวังสิงเจา ก่อนจะผลักประตูเปิดทั้งที่หอบหายใจ หวังสิงเจากำลังโอบผู้หญิงแต่งหน้าจัดสองคนดื่มสุราอยู่
“นายน้อย มีคุณแซ่เซียวคนหนึ่งมาพบคุณ ตอนนี้อยู่ที่ห้องโถง” ผู้จัดการพยายามทำท่าทีให้ดูไม่ลนลานเกินไป เพราะคนทั้งสองฝ่ายนี้ไม่มีใครที่เขากล้าล่วงเกิน