เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 ทะเลาะวิวาท
แล้วเซอร์แลนเทียร์ล่ะ
ตอนนั้นหมอนี่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ไม่ได้โกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย แค่จงใจแปะฝ่ามือเปื้อนคราบน้ำมันคืนลงบนเสื้อของต้วนฮ่าวไป๋เท่านั้นเอง
"ให้ตายสิ ก็ไอ้หัวแดงนั่นไง ท่าทางกวนประสาทชะมัด วันๆ เดินกร่างไปทั่วแถวนี้ งานการไม่รู้จักทำ..."
ต้วนฮ่าวไป๋บ่นพึมพำยาวเหยียด น้ำเสียงเจือความออดอ้อนคล้ายกำลังฟ้องผู้ใหญ่โดยไม่รู้ตัว
เซอร์แลนเทียร์เก็บกวาดข้าวของไปพลางรับฟังไปพลาง คอยเก็บอะไหล่ที่ตกอยู่บนพื้นทีละชิ้น ระหว่างนั้นก็คอยผสมโรงแสดงความเห็นใจเป็นระยะ เช่นคำว่า 'แย่มากเลย' หรืออะไรทำนองนั้น
แม้จะพูดสั้นๆ แต่ก็รับลูกทุกประโยค ไม่ปล่อยให้คำพูดของเขาตกพื้นเลยสักคำ
ต้วนฮ่าวไป๋เดินตามหลังอีกฝ่ายต้อยๆ เหมือนลูกหมาติดสอยห้อยตาม บ่นโน่นนี่ไม่หยุดปาก ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ "อยากซัดหน้ามันสักหมัดจริงๆ"
พอได้ระบายออกมาแบบนี้ ต้วนฮ่าวไป๋ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นเยอะ อารมณ์เสียเพราะเจอคนงี่เง่าค่อยๆ สงบลง
อารมณ์ของเซอร์แลนเทียร์มั่นคงมากพอที่จะรองรับความหงุดหงิดของต้วนฮ่าวไป๋ได้สบายๆ