เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 คลุ้มคลั่ง
ไคลี่อังแข้งขาอ่อนแรงทรุดฮวบลงในอ้อมกอดของเขา หอบหายใจครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยโฮออกมาเบาๆ ส่วนอัลฟ่าที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยคนนั้นล้มกลิ้งไปกับพื้นแล้วตะโกนด่ากราดอย่างเกรี้ยวกราด
เซอร์แลนเทียร์ปวดหัวตุบๆ แต่เขายังคงตั้งสติสำรวจร่างกายของไคลี่อังอย่างรวดเร็ว พอเห็นว่าเด็กน้อยแค่เสื้อผ้ายับยู่ยี่ไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
เซอร์แลนเทียร์ถอดเสื้อคลุมตัวนอกห่อตัวเด็กชายไว้ อุ้มไคลี่อังขึ้นมาแนบอกแล้วหันหลังเดินกลับทันที ตลอดเวลาไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาสักคำ ลำคอของเขาตีบตันจนเปล่งเสียงไม่ออก
ทว่าเสียงตะโกนด่าอย่างไม่พอใจด้านหลังกลับดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ล้วนเป็นถ้อยคำหยาบคายต่ำช้าจนไม่น่าฟัง
"แกไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร กล้าดียังไงมาขัดจังหวะความสุขของฉัน"
"หยุดเดี๋ยวนี้ ฉันอนุญาตให้แกเดินหนีหรือยัง"
"ฉันไปลูบคลำแกหรือไง วันนี้ถ้าไม่เอาแกให้ตายอย่ามาเรียกฉันว่าคน"