เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 โอ้โห ภรรยานายแพ้ท้องเหรอ
"นายนอนพักเถอะ เดี๋ยวฉันขับเอง"
จังหวะที่ต้วนฮ่าวไป๋พยายามเงยหน้าขึ้นเป็นครั้งที่สาม เขาก็ถูกเซอร์แลนเทียร์กดหัวกลับลงไปอย่างไร้ความปรานีอีกครั้ง
เมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ เช้านี้สภาพเลยดูย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด ใต้ตาดำคล้ำน่ากลัว ราวกับเพิ่งถูกสูบวิญญาณไปจนหมดตัว
เซอร์แลนเทียร์ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่พอตื่นเช้ามาก็เห็นหมอนี่นั่งเท้าคางเหม่อลอยอยู่หน้าประตูบ้านแล้ว
ต้วนฮ่าวไป๋ที่ต้องตื่นแต่เช้ามาซักกางเกงในตัวเองนอนหมดสภาพอยู่บนเบาะนั่ง เขาเมินไข่ต้มที่เซอร์แลนเทียร์ยื่นมาจ่อปาก แต่ยื่นมือไปรับมาถือไว้แทน น้ำเสียงฟังดูแปร่งๆ "...งั้นฉันงีบหน่อยนะ ถึงแล้วปลุกด้วย"
ต้วนฮ่าวไป๋แทบไม่กล้ามองหน้าเซอร์แลนเทียร์ ตอนนี้เขารู้สึกผิดเต็มอก แถมยังด่าทอตัวเองในใจไม่หยุดหย่อน
ต้วนเอ้อร์ไป๋ นายมันสมควรตายจริงๆ
ปกติก็รู้อยู่หรอกว่าสมองนายไม่ค่อยปกติ แต่ดูสิ่งที่ฝันเมื่อคืนสิ
ฝันเปียกเนี่ยนะ แถมยังฝันถึงเซอร์แลนเทียร์อีก