เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 องุ่นกับต้วนองุ่นมันคนละอย่างกัน
พ่อค้ายังลังเลอยู่ "เอ่อ..."
"อย่ามัวแต่เอ่ออ่าอยู่เลย คนทำมาค้าขายเหมือนกัน นายอุตส่าห์เดินทางมาไกลทั้งที เอาอย่างนี้แล้วกัน" ต้วนฮ่าวไป๋เมินแรงดึงที่ชายเสื้อซึ่งส่งมาไม่หยุด เขาล้วงหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้พ่อค้า "เอาวิทยุเครื่องเล็กนี้ไป สภาพใหม่เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ใช้งานได้ครบทุกฟังก์ชัน ถ้าไปซื้อข้างนอกอย่างต่ำก็ต้องมีสิบเหรียญดวงดาวแล้ว"
พอเห็นท่าทีของพ่อค้าเริ่มคล้อยตาม ในที่สุดเซอร์แลนเทียร์ก็ทนไม่ไหว เอ่ยเรียกเสียงต่ำอย่างร้อนรน "ต้วนฮ่าวไป๋..."
"อะไรเล่า" ต้วนฮ่าวไป๋หันไปมองแล้วก็ขำ "ปล่อยมือ มีอะไรเดี๋ยวค่อยคุยกัน"
เขายื่นมือออกไปหมายจะดึงชายเสื้อตัวเองกลับมา ทว่ากลับดึงไม่ออก
ต้วนฮ่าวไป๋ : ?
คนเพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บสาหัสไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลมาจากไหนกัน
เซอร์แลนเทียร์เม้มปากแน่น ไม่ยอมปล่อยมือ แถมยังเรียกชื่อเขาซ้ำอีก "ต้วนฮ่าวไป๋ ฉันไม่..."
ต้วนฮ่าวไป๋ไม่เชื่อว่าจะดึงไม่ออก จึงออกแรงกระชากอีกครั้ง เซอร์แลนเทียร์เองก็ดึงรั้งไว้สุดแรง จนแทบจะลากต้วนฮ่าวไป๋ทั้งตัวเข้าไปหา