เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 "อัลฟ่าของฉันเอง"
แต่คนอย่างต้วนฮ่าวไป๋เป็นพวกเรียนรู้แบบเป็ด คือทำเป็นทุกอย่างแค่อย่างละนิดอย่างละหน่อยเท่านั้น
เรื่องฝีมือการขับรถจึงไม่ต้องพูดถึง เอาเป็นว่าเจ้ารถพ่วงยาวเหยียดคันนี้ยังวิ่งตรงไปข้างหน้าได้ก็บุญแล้ว
"...บ้าเอ๊ย" พอได้ยินคำพูดของเซอร์แลนเทียร์ ต้วนฮ่าวไป๋ก็อดสบถเบาๆ ไม่ได้ "นายจะไปเลียนแบบไอ้เจ้านั่นทำไม? มันเรียกมั่วซั่วน่ะ..."
"ก็เข้าท่าดีออก" เห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เซอร์แลนเทียร์ก็กลั้นยิ้มไม่อยู่ เขายกมือตบไหล่ต้วนฮ่าวไป๋เบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "สหายเอ้อร์ไป๋"
เซอร์แลนเทียร์รู้สึกว่ามันตลกดี
อีกอย่าง ฉายาที่สุนัขจักรกลตั้งให้ก็ไม่ได้ไร้เหตุผลเสียทีเดียว
คำว่า 'ฮ่าว' ประกอบด้วยอักษร 'ไป๋' กับ 'ก้าว' พอนำมารวมกับคำว่า 'ไป๋' ตัวเดิม ก็กลายเป็น 'เอ้อร์ไป๋' พอดีไม่ใช่หรือไง?
ต้วนฮ่าวไป๋เกือบจะเผลอเหยียบเบรกกะทันหัน แม้จะยั้งเท้าไว้ได้ทัน แต่ตัวรถก็กระตุกอย่างแรงไปทีหนึ่ง
สุนัขจักรกลส่งเสียงเตือนอย่างไม่พอใจ "สหายเอ้อร์ไป๋ โปรดคำนึงถึงความปลอดภัยในการขับขี่ด้วยครับ! อย่าขับรถไปวอกแวกไป!"