ตอนที่ 306 เหนื่อยจนเป็นลม

เถาเหวินชิงกำลังก้มหน้า ใช้กระดาษน้ำมันห่อจานกระเบื้องที่เลือกไว้ทีละใบอย่างระมัดระวัง แล้วบรรจุลงในกล่องบรรจุภัณฑ์ที่ใช้ใส่ของแตกหักง่ายโดยเฉพาะ

ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้าง ๆ เธอยังคิดว่าลูกค้าคนไหนไม่รู้กติกาเดินเข้ามาในเคาน์เตอร์โดยพลการ พอหันหน้ากลับไปกำลังจะเอ่ยห้าม แต่ในวินาทีที่เห็นว่าคนที่มาเป็นซูหนิงซู่ ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายตื่นเต้นออกมาทันที ถึงกับร้องอุทานออกมา

“ฉันลงมาทำงานเป็นเพื่อนเธอไง!”