ตอนที่ 305 ไปช่วยที่เคาน์เตอร์

หนึ่งในประโยชน์สูงสุดของการที่มนุษย์ประดิษฐ์กล้องถ่ายรูปขึ้นมา ก็คือการเก็บรักษาช่วงเวลาหนึ่งที่ควรค่าแก่การจดจำแต่ผ่านไปเพียงชั่วพริบตา เปลี่ยนใบหน้าที่มีชีวิตชีวาและอบอุ่นตรงหน้าเหล่านี้ให้กลายเป็นภาพที่คงอยู่ตลอดไป

น่าเสียดายที่ครั้งก่อนตอนที่คนมาครบที่สุด ซูหนิงซู่ยังนึกไม่ออกว่าจะใช้กล้องถ่ายรูปบันทึกภาพทุกคนได้อยู่พร้อมหน้ากันไว้ ไม่อย่างนั้นครั้งก่อนครอบครัวก็จะครบถ้วนยิ่งกว่านี้

แต่ถึงครั้งนี้จะขาดฟู่ฉือเจาไป คนที่ตอนนี้นั่งล้อมโต๊ะอาหารอยู่กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม กลิ่นอายที่เรียกว่าความสุขค่อย ๆ ไหลเวียนอยู่ท่ามกลางผู้คน ก็ควรค่าแก่การบันทึกไว้เช่นกัน