กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หา???
ทำไมจู่ ๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ
แก้มของซูหนิงซู่รวมถึงโคนหูพลันร้อนผ่าวเป็นสีแดงราวกับถูกไฟลน มือทั้งสองกำสายกระเป๋าสะพายข้างไว้โดยไม่รู้ตัว ใบหน้าที่เดิมเอียงไปทางฟู่ฉือเจาก้มลงอย่างรวดเร็ว สายตาจับจ้องอยู่ที่เท้าของตัวเองอย่างลนลาน หัวใจเต้นเร็วขึ้น รู้สึกว่าวินาทีถัดไปมันจะกระโดดออกมาจากอก
“คุณ คุณ คุณพูดอะไรน่ะ ฉัน ฉันไม่เข้าใจ เวลาก็ไม่น้อยแล้ว ส่งฉันมาถึงตรงนี้ก็พอแล้ว กลับไปพักผ่อนเร็ว ๆ เถอะ”
พูดจบ ฝีก้าวก็เร็วขึ้น ก้มหน้าก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วหลายก้าว