ตอนที่ 113 ความหวัง

ตามสายตาของต้วนเฉิง สายตาของพนักงานต้อนรับก็ตกลงบนภาพวาดใบนั้นที่อยู่บนโต๊ะ เขาเผลอยื่นมือออกไปอย่างเคยชินหมายจะหยิบมันขึ้นมา แต่พอมือของเขาเพิ่งยกขึ้น ก็มีเสียงห้ามปรามดังเข้าหู

“ดูแบบนี้เลย ไม่ต้องหยิบขึ้นมา” ฟู่ฉือเจาเอ่ยขึ้นเบา ๆ

กว่าพวกเขาจะได้ภาพวาดใบนี้มาก็ลำบากแทบแย่ เมื่อสักครู่ตอนที่ฟู่ฉือเจาถือมันดูเอง เขาก็ออกแรงเบามาก กลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะทำมันเสียหาย

ถ้าจะต้องเอาภาพวาดนี้ไปให้คนอื่นถือ เขาไม่วางใจเด็ดขาด ถ้าหากพนักงานคนนี้เผลอออกแรงมือสักหน่อย ทำมันยับเสียหายขึ้นมาจะทำอย่างไร