ตอนที่ 114 หลิงอวิ๋น หลิงจื้อ

“พี่ชาย ขอบคุณนะ!”

พนักงานต้อนรับเพิ่งเอาสมุดบันทึกออกมา ฟู่ฉือเจากับต้วนเฉิงเห็นดังนั้นก็รีบยื่นมือคว้ามาไว้ทันที

ต้วนเฉิงยังกล่าวคำขอบคุณอย่างสุภาพเป็นพิเศษ

พอได้สมุดบันทึกมา หัวของทั้งสองก็โน้มเข้าไปทันที ตั้งใจพลิกดูข้อมูลบันทึกด้านบนอย่างใจจดใจจ่อ

บนหน้ากระดาษเหลืองกร้านหยาบ ใช้ลายมือปากกาหมึกซึมที่ค่อนข้างหวัด บันทึกข้อมูลผู้เข้าพักแต่ละวัน ชื่อ อายุ เวลาเข้าพัก หมายเลขห้อง ท้ายสุดยังมีข้อมูลหน่วยงานของเจ้าตัวกำกับอยู่ด้วย

ฟู่เป่าอวี๋เกิดเดือนกรกฎาคมปี 1957 หายไปเดือนสิงหาคม ตามอายุมาคำนวณ ปีนี้น่าจะเพิ่ง 18 ปีพอดี