กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฟู่ฉือเจามองต้วนเฉิงที่กำลังโมโหด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่ มุมปากยกขึ้นหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง แล้วหมุนตัวก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเด็ดขาดทันที
ปล่อยให้ต้วนเฉิงคนเดียวไล่ตามอยู่ข้างหลังพร้อมตะโกน “ฟู่ฉือเจา นี่มันสายตาอะไรของนาย? ยังไงผมก็เป็นพี่ชายนาย นายกล้ามองพี่ชายตัวเองด้วยสายตาแบบนี้ พอถึงเวลาที่ผมทำภารกิจเสร็จกลับปักกิ่ง ผมจะไปฟ้องอาแน่นอน”
ตั้งแต่เด็กจนโต เรื่องที่พอไม่ถูกใจกันก็ไปฟ้องเล็กฟ้องน้อย ต้วนเฉิงทำมาไม่ถึงพันครั้งก็ร้อยครั้งแล้ว
ดังนั้นจึงพูดได้อย่างคล่องแคล่วสุด ๆ!