ตอนที่ 14 ฝูงไผ่โลหิตปีกแดง

“จะเป็นศาสตราอาคมไหมนะ?”

หลี่ฉางเซิงครุ่นคิดในใจ

นอกจากโถงใหญ่แห่งนั้นที่เคยเห็นตอนเริ่มต้นเข้าสำนักแล้ว เขาก็ไม่เคยเห็นศาสตราอาคมชิ้นอื่นใดอีกเลยจริง ๆ จึงลองโคจรพลังวิญญาณส่งเข้าไป แต่ตัวดาบกลับส่งความรู้สึกติดขัดกลับมา

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงดาบยาวธรรมดา แค่ดูคมกว่าปกติเล็กน้อยเท่านั้น

หลี่ฉางเซิงรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง จึงเสียบดาบยาวกลับเข้าฝัก แล้วถือไว้ในมือ

เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าสว่างแจ้งแล้ว ลูกหมูทั้งสิบเอ็ดตัวพอกินนมอิ่มก็พากันกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริง ส่งเสียงร้อง อู๊ด ๆ วุ่นวายไปทั่วทั้งถ้ำ

ต้าฮวาและเสี่ยวฮวาก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน เอาตัวถูไถผนังถ้ำพลางส่งเสียงฟึดฟัดในลำคอไม่หยุด

หลี่ฉางเซิงเลี้ยงพวกมันมาหนึ่งปี เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าพวกมันกำลังหิวและอยากกินอาหาร

“ต้องรีบหน่อยแล้ว”