ตอนที่ 13 สำนักชิงหยางที่ไม่คุ้นเคย

หลี่ฉางเซิงก้าวเดินไปหยุดอยู่หน้าผาหิน

เขาปลดตะกร้าสะพายหลังลง ออกแรงแหวกเถาวัลย์บนผาหินออก เผยให้เห็นแผ่นหินขนาดมหึมาที่ซ่อนเร้นอยู่ด้านหลัง

แผ่นหินนี้น่าจะเกิดจากหินยักษ์ก้อนใดก้อนหนึ่งที่กะเทาะร่วงลงมา แม้จะมีขนาดใหญ่โตมาก แต่พอมองจากด้านข้างกลับมีความหนาไม่ถึงสามนิ้วมือ

หลี่ฉางเซิงเดินไปข้างแผ่นหิน โคจรพลังวิญญาณไปยังฝ่ามือ จับขอบแผ่นหินไว้แน่นแล้วออกแรงผลัก

ครืด

เสียงเสียดสีบาดหูดังขึ้นระลอกหนึ่ง แผ่นหินค่อย ๆ ถูกผลักเปิดออก เผยให้เห็นปากถ้ำมืดสลัวรัศมีสามเมตร

“ฟู่”

หลี่ฉางเซิงสลายพลังวิญญาณในมือ พลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ

เขาต้อนต้าฮวาและเสี่ยวฮวาเข้าไปในถ้ำ สะพายตะกร้าขึ้นหลัง จัดเถาวัลย์ให้คลุมกลับดังเดิม แล้วขยับแผ่นหินปิดกั้นปากถ้ำไว้อีกครั้ง

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็ไม่รอช้า หันหลังเดินมุ่งหน้าลึกเข้าไปในถ้ำ