เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
หลังจากหลี่ฉางเซิงเหวี่ยงกระบอกไม้ไผ่ออกไป เขาก็หันหลังวิ่งกลับมาหลบอยู่หลังโขดหินก้อนหนึ่งทันที แล้วชะโงกหน้าออกไปมองดูผาหิน
จากนั้นเขาก็ได้เห็นภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจ
กิ่งใบของเถาไผ่โลหิตบนผาหินสั่นไหว ไผ่โลหิตปีกแดงฝูงใหญ่มืดฟ้ามัวดินพากันกระพือปีกบินกรูออกมา แล้วพุ่งดิ่งลงมายังกระบอกไม้ไผ่บนหาดหินกรวดอย่างรวดเร็ว
กระบอกไม้ไผ่ถูกรุมล้อมไว้แน่นหนาเป็นชั้น ๆ จนดูเหมือนลูกกลม ๆ ที่ประกอบขึ้นจากไผ่โลหิตปีกแดง
ในดวงตาของหลี่ฉางเซิงฉายแววยินดี เขาสัมผัสได้ว่าก้อนของแข็งสีเทากำลังลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปชั่วหนึ่งจิบชา
ฝูงแมลงอันมืดฟ้ามัวดินก็บินขึ้นอีกครั้ง แล้วร่อนกลับไปเกาะอยู่บนเถาไผ่โลหิตดังเดิม
เมื่อรอจนพวกมันบินจากไปแล้ว บนหาดหินกรวดก็มีไผ่โลหิตปีกแดงนอนแน่นิ่งอยู่เต็มพื้นไปหมด
พอลองนับดูคร่าว ๆ ก็น่าจะมีถึงร้อยกว่าตัวเลยทีเดียว