ตอนที่ 12 ยามดึกสงัดจิตสังหารผุดขึ้น

ฟังจากเสียงแล้ว อยู่ห่างจากเขาไม่ไกลนัก

หลี่ฉางเซิงสีหน้าเปลี่ยนไปฉับพลัน หันขวับไปมองทางด้านหน้า

ในความมืดมิดเบื้องหน้าไกลออกไป เปลวไฟสีส้มแดงกลุ่มหนึ่งสว่างวาบขึ้น เสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาก็ขาดหายไปในบัดดล

“บัดซบ”

หลี่ฉางเซิงชะงักไปครู่หนึ่ง สบถในใจคำหนึ่ง แล้วต้อนเสี่ยวฮวาให้เดินไปอีกด้านหนึ่งของคอกสัตว์

ยามนี้ เมฆหมอกบนท้องฟ้าเคลื่อนเข้าบดบังแสงจันทร์

โคมไฟสว่างไสวดวงแล้วดวงเล่าภายในหุบเขาอสูรอันกว้างใหญ่ทยอยดับมอดลงทีละดวง ไม่นานนัก ก็เหลือโคมไฟที่ยังสว่างอยู่เพียงไม่ถึงครึ่ง คอกสัตว์ส่วนใหญ่จมหายเข้าไปในความมืดมิด

หลี่ฉางเซิงยืนอยู่ตรงขอบคอกสัตว์ด้านหนึ่ง โผล่หน้าออกไปครึ่งซีกอย่างระมัดระวัง มองไปยังทางเดินเล็ก ๆ ด้านหน้าที่มุ่งสู่ใจกลางหุบเขาอสูร