กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
เขาไม่เคยลืมเลยว่า ในลำธารกลางหุบเขาลึกอันมิดชิดตรงหลังเขา ยังมีฝูงไผ่โลหิตปีกแดงอยู่อีกกลุ่มหนึ่ง
นี่เองคือเหตุผลสำคัญที่เขาเลือกมัน แม้จะเป็นเพียงแมลงสามัญ แต่พิษร้ายแรง ทั้งยังมีจำนวนมหาศาล ต่อให้ใช้แค่จำนวนเข้าถมก็ถมคนให้ตายได้แล้ว
คิดได้ดังนั้น เขาก็ลงมือทำทันที
หลี่ฉางเซิงหยิบชามเปล่าใบหนึ่งออกมา รวบรวมพลังวิญญาณไว้ที่ปลายนิ้วมือขวา เล็งไปที่ปลายนิ้วกลางข้างซ้ายแล้วสะบัดกรีดผ่านเบา ๆ
ทันใดนั้น ปลายนิ้วก็ปริออกเป็นรอยแผลเล็ก ๆ
หยดโลหิตสด ๆ ไหลรินลงสู่ชาม ไม่นานนัก ตรงก้นชามก็มีโลหิตขังอยู่ชั้นบาง ๆ
“น่าจะพอแล้ว”
หลี่ฉางเซิงโคจรพลังวิญญาณเพื่อห้ามเลือด พลางทบทวนเคล็ดสำคัญในการใช้ “ตราแมลง” ในหัวอีกครั้ง