ตอนที่ 10 บันทึกเลี้ยงแมลง

【บันทึกเลี้ยงแมลง, บันทึกแล้ว, ไม่สมบูรณ์, ฝึกฝนได้】

“ใช้ฝึกฝนบำเพ็ญได้!”

ม่านตาของหลี่ฉางเซิงหดแคบลงเล็กน้อย เขาข่มความตื่นเต้นยินดีในใจ ล้วงหินวิญญาณก้อนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อโยนลงไปในหีบไม้ แล้วรีบเก็บหินหยกก้อนนั้นเข้าอกเสื้อตนเองทันที

เมื่อได้หินหยกก้อนนี้มาครอบครอง หลี่ฉางเซิงก็หมดความสนใจที่จะรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปทันที อีกทั้งหินหยกและตำราตรงหน้า ต่างก็ถูกเขาบันทึกรวบรวมไปจนเกือบหมดแล้ว ส่วนบริเวณอื่นของโต๊ะยาวก็มีผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัดจนแทรกตัวเข้าไปไม่ไหว

“อย่าโลภมากเกินไปนักเลย”

หลี่ฉางเซิงเตือนสติตนเองในใจ พลางยกมือกุมอกเสื้อ ออกแรงเบียดแทรกฝูงชนออกมาอย่างยากลำบาก จนกระทั่งเดินมาถึงที่โล่งแห่งหนึ่งจึงค่อยผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก