เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
คำตอบอันตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมของหญิงสาว ทำเอาหลี่ฉางเซิงชะงักงันไปชั่วขณะ ไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกมาดี
เขามองดูหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าลูบขนจิ้งจอกขาวในอ้อมแขนโดยไม่สนใจใคร
เมื่อจนปัญญา หลี่ฉางเซิงจึงจำต้องหน้าด้านชี้ไปยังกองต้นหญ้าสีเขียวมรกตกองนั้น
“ศิษย์พี่หญิง อย่างน้อยเจ้าสิ่งนี้ข้าก็น่าจะพอซื้อไหวใช่ไหม”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้น พอเห็นชัดว่าเขาชี้สิ่งใด นางก็ปรายตามองค้อนเขาทีหนึ่งแล้วเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “หญ้าหยกมรกต ต้นละสองเศษหินวิญญาณ”
“ข้าเอาสิบต้น”
หลี่ฉางเซิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบเศษหินวิญญาณยี่สิบก้อนออกมาวางลงบนแผงลอยทันที
หญิงสาวโบกมือไปมา “หยิบเอาเอง”
“ขอบคุณศิษย์พี่หญิง”
หลี่ฉางเซิงลงมือนับหญ้าหยกมรกตขึ้นมาสิบต้น เมื่อเก็บใส่ห่อเรียบร้อยแล้วจึงหมุนตัวเดินออกจากแผงลอยไป