บทที่ 153: โทสะเดือดพล่าน

บทที่ 153: โทสะเดือดพล่าน

ในคอมพิวเตอร์ของเกาเจี้ยนมีไดอารีเล่มหนึ่ง ซึ่งเขียนเรื่องราวสมัยเด็กเอาไว้

อ่านไดอารีเล่มนี้แล้วให้ความรู้สึกราวกับเขียนโดยคนวิกลจริตเต็มขั้น เต็มไปด้วยด้านมืดและความบิดเบี้ยวของจิตใจมนุษย์

เกาเจี้ยนเขียนว่า ตั้งแต่วินาทีที่ผมก้าวเข้าบ้านของเขา เขาก็ไม่เคยชอบหรือถูกชะตากับผมเลย เพราะผมหน้าตาดีเกินไป เขาไม่ชอบเรื่องนี้

เขาจงใจยุยงเด็กพวกนั้นให้มารังแกผม แม้แต่วิธีการกลั่นแกล้งต่าง ๆ ก็เป็นสิ่งที่เขาคิดขึ้นมาเอง

เขากลัวว่าผมจะเอาคืน จึงแสร้งทำเป็นอ่อนแอมาตลอด แต่ความจริงแล้ว เขาแค่ต้องการแอบอยู่ข้าง ๆ คอยถ่ายรูปตอนผมถูกกลั่นแกล้งเท่านั้น